Michał Mądracki

Borsuk lub Borsuczyca walkabout

Borsuk lub Borsuczyca, bo płeć ciężko określić w tym wypadku, zamiast być drapieżnikiem jest koczownikiem. Kiedyś był trofeum myśliwskim i stał na biurku dumnego ze swojej zdobyczy wikinga, ale uciekł. To, że jest wypchany trotem nie znaczy, że jest idiotą. Nielegalnie przekroczył granicę, w dżonce przemytników, zasypany stosem artykułów bez akcyzy. Tak szczęśliwie dotarł do Krakowa. Tutaj tymczasowo odnalazł oazę po wyczerpująco nudnej nocy polarnej. Początki były trudne. Mieszkał jakiś czas w tunelu pod mostem kolejowym. Bywam czasami w tym „hotelu”, gdy spotkałem tam Borsuka z miejsca zaproponowałem mu dom na Podgórzu. Zgrywał się trochę, że nie trzeba. Musiałem go przekonać, że całodobowy blisko, że park, ptaszki, galanteria. Zgodził się. Poznaliśmy się i zaprzyjaźnili, bujamy się teraz wspólnie. Borsuk raczej nie śpi, jest wyjątkowo żarłoczny i nadpobudliwy. Kotlet z kapustą u Endziora stał się dla niego podstawą  menu. Tak samo spacery nad Wisłą. Uwielbia włóczęgę i wolnomyślicielstwo. Często stoi czujny, wzrok utkwiony w dal, milczy z zastygłym głupim uśmiechem na mordzie i podejrzanym błyskiem w oku. Wczoraj spacerując wzdłuż bulwarów, znaleźliśmy starożytny symbol borsuka.
Borsuk jak to zobaczył stwierdził, że prawdopodobnie jego gatunek był czczony w tym rejonie. Poczuł się bosko, powiedział trzy razy PLETO i poszliśmy do Pięknego Psa żeby to oblać. Po drodze odwiedził Lokal na Kazimierzu, krótka kontemplacja w galerii i hajda do baru. Borsuk przeplatał śliwowicę i piwo, po kilku głębszych miał ochotę na taką jedną z...
Bo wódkę i śwarne słowianki z dobrym wyprzedzeniem bardzo polubił i chciał się z kimś podzielić borsuczą mądrością. Mało brakowało i dostałby liścia, balansował w flircie na granicy przyzwoitości, ale nawet gdy jest pijany trzyma fason, jest miły i pokojowo nastawiony do świata. Ostatecznie posilił się Wojtkowym miodem, ochłonął i ruszył ospałym truchtem w kierunku bazy na swoją pryczę. Dzisiaj na delikatnym kacyku zdecydował, że najwyższy czas kontynuować podróż. Borsuk planuje jechać do Berlina, słyszał że mają tam dobrą kiełbasę i zupę bawarską, którą jak się pije, wydaje się później dziwne dźwięki.
Oprócz tego jest tam Klub Polskich Nieudaczników, których chciałby odwiedzić i opowiedzieć im, jak tam czakram na Wawelu tętni. Potem na deser, kasztany na placu Pigalle. Paryż nad Sekwaną, pełnia księżyca, wyśmienite wino, negro tabacco oraz piękne kobiety oczywiście.